حضرت موسي به شخصي برخورد كرد كه

كور،كر و دست و پا نداشت

از او سوال كرد دنيا برتو چگونه است؟

جواب داد:كيست در اين دنيا حالش مثل من باشد

چشم ندارم؛پس آنچه خدا راضي نيست نمي بينم

گوش ندارم،پس آنچه خدا دوست ندارد بشنوم،نميشنوم

پا ندارم،پس به جايي كه خدا راضي نيست نميروم

دست ندارم،پس كاري كه خدا نمي پسندد نميكنم

وكسي را خدا نميخواهد بزنم نميزنم

وَخُذْ بِناصِیتی اِلی مَرْضاتِكَ الْجامِعَتِ بِمَحَبَّتِكَ

مرا به سوی موجبات خوشنودی همه جانبه ات سوق ده به حق محبتت

 

من ميگم:مرد اون كه تو نداري راضي باشه به رضاي خدا...

نه اينكه داشته باشه واگه يه ذره ازش كم شده بگه:خدايا راضيم به رضاي تو

 

دهم رمضان وفات حضرت خديجه(سلام الله عليها)

امام صادق(عليه السلام)

وقتي خديجه همسر رسول الله وفات كردند،

فاطمه(سلام الله عليها)دور پيامبرميچرخيد وميگفت "مادرم كجاست؟"

حبرئيل نازل شد وعرضه داشت:

پروردگارت امركرده كه به فاطمه سلام مرا برسان

وبگو مادرت در خانه اي ازياقوت و زبرجد

اتاق هايش از طلاو همنشين با آسيه ومريم است

منبع:كتاب خديجه به قلم علي محمد دخيل

 

مادری پر غصه و درد آشنا دلواپس است

عزم رفتن کرده تا سمت خدا دلواپس است

مادری افتاده در بستر به حال احتضار

دختری کوچک، شده غرق دعا، دلواپس است

بر لبش امن یجیب و دیده هایش غرق اشک

ترس دارد که نگیرد او شفا، دلواپس است